جمهوری اسلامی، پورنوگرافی و درد اینترنت شبانه!

اخلاق در خدمت امنیت گورستانی

«سربازان دشمن برای فتح جوانان ما آمده‌اند و شبکه ملی اطلاعات باعث می‌شود که می‌توانیم این فضا را از جهت محتوا مدیریت کنیم.» این سخن نه از زبان یک عضو شورای عالی امنیت ملی یا عضو شورای عالی فضای مجازی، بلکه از زبان کسی بیان می‌شود که «مدرس اخلاق» خوانده می‌شود و یکی از سمت‌های رسمی‌اش مدیریت «گروه اخلاق، تربیت و روانشناسی» در «مرکز پژوهش‌های جوان» است.

محمدمهدی عباسی آغوی که در مصاحبه‌ها «حجت‌الاسلام دکتر مهدی عباسی آغوی» نامیده می‌شود در سخنانی در مهر ۱۳۹۹ مدعی شد که «اینترنت شبانه» موجب «ابتلا به پورنوگرافی» است و ارائه اینترنت‌های شبانه از سوی اپراتورها را «بسیار مشکل‌زا» دانست. او روشن نکرده است نسبت منطقی پورنوگرافی با اینترنت شبانه چیست و آیا او برای ورود و خروج افراد به سایت‌های پورن، ساعت زده است که چنین با قاطعیت سخن می‌گوید یا نه!

البته تعریف او از اعتیاد مجازی نیز جالب‌توجه است: «کسی که زیر یک ساعت از فضای مجازی (ولو درست) استفاده کند، استفاده کم است؛ بین یک تا دو ساعت استفاده متوسط است و بالای دو ساعت در روز اعتیاد به فضای مجازی است.» اگر تعریف آغوی از اعتیاد مجازی را معیار بگیریم، میلیون‌ها تن در ایران و جهان جزء معتادان فضای مجازی محسوب می‌شوند! بسیاری از کارها و مشاغل امروزه عملا در فضای آنلاین صورت می‌پذیرند و قطعا نیازمند حضوری بیش از دو ساعت در فضای مجازی است.

در واقع آنچه در این‌جا باید بیش‌تر محل تامل باشد، نه متن و خود سخنان فردی همچون آغوی که بستری است که با پول و رسانه و پروپاگاندا فرصتی برای گفتمان‌سازی این افراد فراهم می‌کند تا با دست‌گذاشتن روی نقاط حساسیت‌زا - همچون پروپاگاندا - فضا را برای هرچه‌بیشتر بسته‌کردن فضای مجازی فراهم سازند. اعتیاد به پورنوگرافی در دنیا نیز یک مسئله است و قطعا حساسیت خانواده‌ها را نیز برمی‌انگیزد ولی شاید تنها در ایران باشد که این مسئله برای حاکمان بهانه‌ای می‌شود که اپلیکیشن‌های معتبر یا شبکه‌های اجتماعی سودمند را فیلتر کنند. آن‌ها افرادی همچون مهدی عباسی آغوی را هم در اختیار دارند تا با عنوان «حجت‌الاسلام دکتر» و ادعای «اخلاق» فضای گفتمانی این قتل‌عام اینترنتی را فراهم کنند.

تصویری از محمدمهدی عباسی آغوی که لقب دکتر نیز بر خود سوار کرده است
تصویری از محمدمهدی عباسی آغوی که لقب دکتر نیز بر خود سوار کرده است

سوءاستفاده از حساسیت‌ عمومی برای تقویت اختناق

استفاده از حساسیت عمومی نسبت به پورنوگرافی برای بهره‌برداری امنیتی، سابقه‌ای چندین‌‌ساله در جمهوری اسلامی دارد. چنان‌که اگر به «خبرگزاری‌»های حکومتی سر بزنیم شاهد گفتگویی در وبسایت «تسنیم» - از مهم‌ترین وبسایت‌های سپاه پاسداران - خواهیم بود که در آن به بهانه پورنوگرافی تلاش شده است اپلیکیشن محبوب تلگرام به عنوان اپلیکیشن ترویج‌گر پورنوگرافی معرفی شود!

اوج بی‌سوادی این «کارشناسان» فضای مجازی را در آن‌جا می‌توان یافت که نمی‌توانند تفاوت یک «خبرگزاری» یا «نهاد»ی که تولید محتوا می‌کند را با پلتفرم‌هایی که صرفا فضای تولید محتوا را فراهم می‌کنند، دریابند.

به همان گفتگوی تسنیم مراجعه کنیم که در آن‌جا مصاحبه‌کننده با غرضی کاملا مشخص از شخصی به نام «سید علیرضا آل‌داوود» می‌پرسد: «آیا سهولت دسترسی به شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام که نظارت خاصی نیز بر محتوای آن‌ها وجود ندارد، سبب شده برخی افراد به "پورنوگرافی" اعتیاد پیدا کنند؟» و «سید علیرضا آل‌داوود» نیز که گویی منتظر چنین پرسشی است در پاسخ می‌گوید«متاسفانه تلگرام ۶۰ درصد ترافیک کشور را به خود اختصاص می‌دهد و ۴۰ درصد جرائم کشور در حوزه فضای مجازی با استفاده از تلگرام اتفاق می‌افتد که باعث افزایش جرم و جنایت در جامعه حقیقی و مجازی ما شده است؛ باید با این نرم‌افزار خیلی صریح برخورد شود.»

به هیچ‌ عنوان نباید این دست گفتگوها را کم‌اهمیت شمرد چون اولا با بمباران همین دست ادعاها است که این مدعیات دروغ جای پا در بحث‌های جدی باز می‌کنند و می‌بینیم که توان کارشناسان جدی صرف پاسخ به این اطلاعات انحرافی و دروغ می‌شود و ثانیا این مدعیات ابزاری برای نهادها و افراد بالادستی در جمهوری اسلامی می‌شوند تا سیاستگذاری‌های کلان علیه آزادی اینترنت را در کشور اعمال کنند. چنانکه حدود یک سال پس از همین گفتگو، تلگرام در کشور فیلتر شد.

به عنوان نمونه در همین گفتگو، آل‌داوود مدعی می‌شود که یکی از مشکلات این است که سرورهای شبکه‌های مجازی در داخل کشور و در دسترس حکومت نیست و تولید محتوا «در دست گرو‌ه‌های معارض با فرهنگ و اجتماع ما» است. عین همین سخن را خامنه‌ای در یکی از سخنرانی‌های خبرساز خود اخیرا بیان کرد و تاکید کرد فضای مجازی ایرانیان تحت کنترل خارجی‌هاست و از نقش «عوامل مسلط بین‌المللی» سخن راند و صراحتا گفت: «بحث ما در مورد فضای مجازی این است که این عرصه از خارج مدیریت و هدایت می‌شود.»

در راه گفتمان‌سازی علیه آزادی اینترنت در ایران با استفاده از ابزار پورنوگرافی حتی مقالاتی در نهادهای آکادمیک نوشته می‌شود که به عنوان نمونه‌ می‌توان به مقاله‌ای «علمی-پژوهشی» از دکتر «فریده خلج‌آبادی فراهانی» در بهار ۹۸ اشاره کرد که «گستردگی دسترسی به اینترنت و فضای مجازی در بین نوجوانان و جوانان، و مواجهه اجتناب‌ناپذیر با محتویات خارج عرف جنسی» را معضلی دانسته که راه‌حل آن نیز در «مداخلات آموزشی برای ارتقای سواد رسانه‌ای» است!