جنگ خونین جمهوری اسلامی با آگاهی رسانه‌ای مردم

در پاییز ۱۳۹۹ خبر رسید که یک فعال جوان رسانه‌ای به نام «ارسلان رضایی» توسط افرادی ناشناس در ترکیه کشته شد. ارسلان رضایی مدیر یک صفحه مجازی به نام «خرافاتکده» بود و اینستاگرام و کانالی تلگرامی به همین نام را نیز اداره می‌کرد و در پی مبارزه با استبداد دینی در ایران بود.

در واقع تلاش رسانه‌ای ارسلان رضایی صرفا معطوف به مسائل مذهبی نبود؛ او تلاش می‌کرد به صراحت خط قرمزهای جمهوری اسلامی را زیر سوال ببرد. به عنوان نمونه از او ویدیوهایی وجود دارد که در آن به صراحت از اختصاص بودجه به نهادهای مذهبی انتقاد می‌کند و می‌گوید«مردم ما به نون شب محتاج هستن اما رژیم بودجه‌‌های غیرقابل تصوری رو به این نهادها اختصاص میده. به راستی سود این نهادها برای کشور چی بوده؟»‌

با توجه به پیشینه جمهوری اسلامی در ترور مخالفان، سخت می‌توان این فرضیه را رد کرد که عوامل امنیتی جمهوری اسلامی در قتل این جوان دست نداشته‌اند.

نمونه دیگری که می‌توان اشاره کرد شخص روح‌الله زم و کانال مشهور تلگرامی «آمدنیوز» است؛ کانالی که خشم نظام جمهوری اسلامی را برانگیخته بود. در نهایت ماموران امنیتی جمهوری اسلامی با کشاندن روح‌الله زم به عراق و ربودن او و انتقالش به ایران، نهایتا در ۲۲ آذر ۱۳۹۹ او را اعدام کردند تا این‌گونه خشم خود از روح‌الله زم و کانال تلگرامی آمدنیوز را آرام کنند.

«مجتبی واحدی» - فعال سیاسی - بر این باور است که افشاگری‌های روح‌الله زم در کانال تلگرامی خود علیه نهادهای زیر دست جمهوری اسلامی، خامنه‌ای و کارگزاران او را خشمگین کرده بود و این خشم از افشاگری‌ها به همراه نقش موثر این کانال در آگاهی‌رسانی پیرامون تظاهرات دی‌ماه ۱۳۹۶ موجب شد که روح‌الله زم توسط جمهوری اسلامی به قتل برسد.

به عنوان یک نمونه دیگر از ضعف جمهوری اسلامی مقابل افشاگری‌های رسانه‌ای می‌توان به مورد مسعود مولوی اشاره کرد که مدیر یک کانال تلگرامی به نام «جعبه سیاه» بود و در آن تلاش می‌کرد برخی از حقایق پشت‌پرده در جمهوری اسلامی را فاش کند. به عنوان نمونه او در کانال خود از چت‌های قاضی بدنام «ابوالقاسم صلواتی» با یک زن پرده برداشت.

مسعود مولوی (راست) و ارسلان رضایی (چپ)
مسعود مولوی (راست) و ارسلان رضایی (چپ) 

مسعود مولوی گذشته پرحاشیه‌ای داشت و به گفته و تایید خود با نهادهای نظامی - امنیتی جمهوری اسلامی همچون سپاه پاسداران و قرارگاه دفاع سایبری همکاری داشت. او که در زمان قتل جوانی ۳۲ ساله بود و در ترکیه زندگی می‌کرد نهایتا توسط عواملی کشته شد که به تایید مقامات امنیتی ترکیه با کنسولگری جمهوری اسلامی در ارتباط بودند. مسعود مولوی که به ظنّ بسیار قوی با کانال تلگرامی «آمدنیوز» نیز در ارتباط بود در آبان ۱۳۹۸ به قتل رسید.

همان‌طور که در آغاز نیز اشاره شد سخت می‌توان این فرضیه را رد کرد که در نمونه‌های بالا جمهوری اسلامی مرکز اصلی تصمیم و اجرا برای قتل نبوده باشد. چنان‌که ارسلان رضایی، این فعال رسانه‌ای پیش از قتل به صورت آشکار تهدید شده بود و حتی بخشی از تهدیدها را در صفحه‌های متعلق به خود منتشر کرده بود.

پس از قتل نیز کانال تلگرامی متعلق به سپاه پاسداران این‌گونه نوشت: «شخصی به اسم ارسلان رضایی که ادمین چندین صفحه اینستاگرامی معاند و ضد اسلام و مقدسات دینی همچون پیج خرافات‌کده بود و بدترین جسارت‌ها را به پیامبر اسلام (ص) و اهل بیت (ع) انجام می‌داد و علیه دین مبین اسلام و جمهوری اسلامی ایران لجن پراکنی می‌کرد در مقابل منزلش در ترکیه با حمله دو فرد ناشناس به درک واصل شد.»

البته‌ این موارد بالا نمونه‌های برجسته قتل و ترور فعالان رسانه‌ای بود و موارد دیگری را نیز می‌توان شناسایی کرد و به عنوان نمونه می‌توان به قتل «سعید کریمیان» - مدیر تلویزیون جم تی‌وی - اشاره کرد که آن نیز در ترکیه صورت گرفت.

جمهوری اسلامی تنها به فیلترینگ کانال‌ها و شبکه‌های اجتماعی دست نمی‌زند؛ این نظام اگر لازم بداند تولیدکنندگان اخبار «نامطلوب» را نیز از میان بر می‌دارد، حتی اگر شده با ترور در کشوری دیگر. نظامی که اقتدار خود را با انتشار چند خبر در کانالی تلگرامی، ازدست‌رفته ببیند به نظر می‌رسد چاره‌ای ندارد جز این‌که چنین رفتاری را اتخاذ کند.