«کسانی که به طرح صیانت هجمه وارد میکنند، افرادی هستند که یا در پازل دشمن بازی میکنند یا افرادی هستند که فساد و فحشا ایجاد میکنند».
این ادعای بیژن نوباوه وطن در مهر ۱۴۰۰ است. او «نماینده» مجلس شورای اسلامی است و در حالی که بهظاهر نمایندگی مردم تهران را بر عهده دارد اما عملا به میلیونها ایرانی که با طرح صیانت مخالف بودند، اتهاماتی از قبیل «بازی در پازل دشمن» و «ایجاد فساد و فحشا» زد.
نوباوه در سال ۱۳۳۸ در تهران به دنیا آمد. او سالها در صداوسیمای جمهوری اسلامی فعالیت کرد و از جمله چندین سال در ایالات متحده آمریکا، به نمایندگی از صداوسیما فعالیت میکرد. صداوسیمای جمهوری اسلامی، صرفا یک نهاد خبری – رسانهای نیست بلکه یک نهاد امنیتی نیز است و اینکه کسی به نمایندگی از این نهاد در ایالات متحده آمریکا فعالیت کرده باشد، خود میزان اعتماد به آن فرد را نشان میدهد.
بیژن نوباوه اکنون – فروردین ۱۴۰۲ – در مجلس شورای اسلامی حضور دارد. او پیش از این نیز دو دوره در مجلس شورای اسلامی نماینده بود. بررسی مواضع او نشان میدهد او از جمله افراطیترین چهرههای مجلس شورای اسلامی است و به «جبهه پایداری» تعلق دارد که از لحاظ عقیدتی به چهرهای چون «محمدتقی مصباح یزدی» نزدیک است.
این دید افراطی در باورهای عقیدتی و سیاسی در دیدگاههای بیژن نوباوه در حوزه اینترنت و فضای مجازی نیز ورود پیدا کرد. او در مجلس شورای اسلامی از جمله پایدارترین افراد در دفاع از طرح صیانت بود.
طرح صیانت را در خلاصهترین حالت ممکن میتوان طرحی معرفی کرد که در محدودسازی آزادی اینترنت، از فیلترینگ فراتر میرود و با دستکاری در پهنای باند، امکان دسترسی کاربر ایرانی به اینترنت جهانی را بسیار دشوار میکند تا کاربر ایرانی مجبور شود از اپلیکیشنهای داخلی استفاده کند. طرحی که چین سالها ست آن را اجرا میکند.
پیش از این در آموزشکده توانا در قالب یک ویدئو به معرفی طرح موسوم به صیانت پرداخته بودیم که میتوانید در اینجا مشاهده کنید.
همانگونه که در بالا آمد، بیژن نوباوه چنان در دفاع از این طرح متعصب بود که حتی مخالفان آن را به «فساد و فحشا» متهم کرد. نکته جالب توجه این است که این طرح حتی در درون جمهوری اسلامی نیز مخالفانی دارد اما حتی اینکه بعضی از وابستگان جمهوری اسلامی هم با این طرح مخالف هستند موجب نشد بیژن نوباوه به فحاشی به مخالفان این طرح نپردازد. البته این تعصب با جایگاه حقوقی او در قبال این طرح نیز همخوان است. پس از اینکه مجلس شورای اسلامی تصمیم گرفت که کمیسیون مشترک برای پیشبرد این طرح تشکیل شود، بیژن نوباوه به عنوان هیئت رئیسه و دبیر اول آن کمیسیون برگزیده شد.
وقتی به مواضع بیژن نوباوه دقت میکنیم، دقیقا همان دغدغه برکشیدهشدن پیامرسانهای داخلی و قطع دسترسی کاربر ایرانی به پیامرسانهای خارجی را مشاهده میکنیم. به عنوان نمونه او در اینجا پیامرسان داخلی را به «ماشین خودمون» تشبیه میکند و میگوید کاربر ایرانی بایستی سوار «ماشین خودمون» بشود نه اینکه از پیامرسان خارجی استفاده کند!
جدای از اینکه اساسا پیامرسانهای معتبری چون تلگرام یا اینستاگرام اساسا پیامرسانهایی فرامرزی و جهانی محسوب میشوند نه متعلق به یک کشور خاص، بایستی به بیژن نوباوه گفت پیامرسان داخلی همانند اتوموبیلهایی که در جمهوری اسلامی تولید میشوند، از کیفیت نازلی برخوردار هستند و پیامرسان داخلی مشکلی فراتر از اتوموبیل داخلی دارد و آن این است که دغدغه و نگرانی امنیتی کاربران را چندین برابر میکند؛ چه آنکه نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی دسترسی آسانی به اطلاعات کاربران خواهند داشت.
بیژن نوباوه در بحبوحه خیزش انقلابی ۱۴۰۱ نیز در پی آن بود که سرکوب معترضان از خیابان به فضای مجازی نیز کشیده شود و بر این اساس در مهر ۱۴۰۱ از بحثی موسوم به «جرم انگاری دروغپراکنیها» در فضای مجازی سخن به میان آورد.او صراحتا چنین گفت: «نیازمند قانونمندکردن فضای مجازی هستیم و باید در مورد دروغپراکنیها و تخلفاتی که در فضای مجازی صورت میگیرد، جرمانگاری شود».
البته با توجه به نوع رویکرد سیاسی بیژن نوباوه بهراحتی میتوان منظور او از «دروغ پراکنیها» را دریافت. او به احتمال فراوان هرگونه انتقاد و اعتراض نسبت به جنایات جمهوری اسلامی در حق ایرانیان را به عنوان «دروغ پراکنی» بشناسد و از آن به عنوان «جرم» یاد کند.
واقعیت این است که بیژن نوباوه همچون بسیاری دیگر از کارگزاران جمهوری اسلامی درکی عمیقا بدوی و امنیتی از فضای مجازی دارند و اساسا میتوان گفت نمیدانند در مورد چه سخن میگویند. به عنوان نمونه وقتی از او پرسیده شد که در طرح موسوم به صیانت، اپلیکیشنهای خارجی همچون اینستاگرام چه سرنوشتی خواهند یافت، او گفت محدودیتی برای آنان وجود ندارد به شرطی که آنان نماینده حقوقی به ایران بفرستند و مسئولیت عواقب کار خود را بپذیرند!
بر این اساس و با آوردن چنین مثالها و نمونههایی است که میتوان گفت امثال بیژن نوباوه در قبال فضای مجازی و ابعاد بحث پیرامون آن یا عمیقا از فقدان سواد لازم رنج میبرند یا اینکه اساسا در پی پیشبرد دستورالعملهایی امنیتی برای محدودسازی هر چه بیشتر فضا هستند و بحث از «نماینده حقوقی» و ارسال آنان به ایران، صرفا بهانههایی است برای بستن این پیامرسانها و پلتفرمهای محبوب جهانی.