*به بهانه رونمایی از ترجمه کتاب “رضایت وبستان” در آموزشکده توانا با حضور نویسنده، کالین اندرسون و نیما راشدان
ربکا مککینن نویسنده رضایت وبستان (Consent of the Networked) در سال ۱۹۶۹ در برکلی کالیفرنیا به دنیا آمد. زمانی که سه ساله بود خانوادهاش به چین نقل مکان کردند. تحقیقات آکادمیک پدر و مادر او که به تدریس و تحقیق در تاریخ چین مشغول بودند، دلیلی بود تا بیشتر سالهای دبستانش را در هند، هنگ کنگ و چین سپری کند و زبان چینی را بیاموزد.
مککینن دارای مدرک کارشناسی در رشته «سیاست عمومی» از دانشگاه هاروارد است. او در سال ۱۹۹۱ بعد از فارغ التحصیلی از آن دانشگاه، بورسیه کاملی را برای ادامه تحصیل و پژوهش در تایوان از برنامه «فولبرایت» دریافت کرد. فولبرایت، برنامهای رقابتی برای دریافت کمکهای مالی به منظور مبادله آموزش بینالمللی و مبتنی بر شایستگی است. همچنین در تایوان به عنوان روزنامه نگار نشریه نیوزویک مشغول به کار شد.
او از سال ۱۹۹۲ به دفتر پکن سی ان ان پیوست و برای مدت ۹ سال، خبرنگار آن خبرگزاری در آسیا بود و در دوران فعالیتش در سی ان ان با شخصیتهای شناخته شدهای مانند دالای لاما، محمد خاتمی و پرویز مشرف مصاحبه داشت. او میگوید:«روزنامه نگاران زبده کسانی هستند که از شبکههای اجتماعی برای جمع آوری اطلاعات استفاده میکنند ولی گزارشهای خود را به گونهای تولید میکنند که مشابه آن را نمیتوان در گوگل پیدا کرد. ارزش واقعی کار روزنامه نگاران تکرار مطالب منتشر شده در شبکههای اجتماعی نیست. روزنامه نگاران نباید با اتکای کامل به شبکههای اجتماعی و ابزار آنلاین، دیگر مهارتهای خبری خود را نادیده بگیرند.»
تدریس روزنامه نگاری از دیگر فعالیت های مک کنین بود. او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ در دانشگاه هنگ کنگ به تدریس روزنامه نگاری پرداخت و متوجه اتکای کامل دانشجویان جوان این رشته به ابزار آنلاین و شبکههای اجتماعی و تغییر رویه در روزنامه نگاری شد اما معتقد بود که معمولا روزنامه نگاران تا زمانی که به محل وقوع رخداد نروند، نمیتوانند به خوبی از نحوه بروز آن مطلع شوند. او در سال ۲۰۰۷ به هیئت مشاوران ویکی مدیا نیز پیوست.
مک کنین در کنار روزنامه نگاری به پژوهش در رابطه با مطالعات اینترنت نیز پرداخت. در سال ۲۰۰۴ به عنوان پژوهشگر در زمینه اینترنت و جامعه به دانشگاه هاورارد پیوست و تا سال ۲۰۰۶ در مرکز «برکمن» آن دانشگاه به تحقیق پرداخت و در زمینه مطالعات اینترنت و سانسور در چین تخصص کسب کرد. برکمن، مرکز تحقیقاتی است که در مورد تاثیر اینترنت بر جامعه پژوهش میکند. در طول همین دوران به همراه همکارش اتان زوکرمن(Ethan Zuckerman) موسسه صداهای جهانی را راه اندازی کردند. صداهای جهانی پروژه رسانهای غیرانتفاعیست که منابع خبری آن وبلاگها و شبکههای اجتماعی جهان است. این پروژه در دانشکده حقوق برکمن در دانشگاه هاروارد راهاندازی شده است. وب سایت این موسسه مطالبی نیز به زبان فارسی منتشر میکند.
ایده اصلی او در این پروژه این است که حضور ما در وب مثل حضور ما در شهر است. در اینجا شهروندیم و در آنجا وب-وند یا شهروند مجازی که این حقوقی را ایجاب می کند؛ ککینن از این حقوق با نام حقوق دیجیتال یاد می کند و در این رابطه میگوید: «اگر ما میخواهیم تا حقوقمان حفظ شود،دیگر تنها احاطه بر حقوق شهروندیمان در محیط فیزیکی کافی نیست بلکه باید اصول شهروندی مجازی را نیز یاد بگیریم، تمرین کنیم و تسلط یابیم .در واقع مسئله قدرت مجازی همانند فضای فیزیکی باید به توازن برسد و تحت کنترل قرار گیرد تا از هرگونه دستکاری و سوء استفاده مصون بماند و این بسته به انتخاب هر فردی است که به نوعی از تکنولوژی و بویژه اینترنت استفاده میکند. تا زمانی که ما از تصمیماتی که در اطرافمان گرفته میشود،آگاهی نداشته باشیم و کاری در قبال آنها نکنیم، آزادی و حریم خصوصیمان در خطر است.»
او همچنین در رابطه با وقایع مربوط به بهار عربی و خیزش کشورهای خاورمیانه و تاثیر شبکه های اجتماعی پژوهشی انجام داده و معتقد است که: «نباید شبکههای اجتماعی را تنها عامل بروز رخدادهای مختلف مانند بهار عربی بدانیم چرا که پایه بسیاری از جنبشهای مردمی در دوران پیش از عرضه شبکههای اجتماعی و از طریق ارتباط بین اعضای گروههای مختلف شکل گرفته است.» و در عین حال عنوان کرده است: «اینترنت افراد را قدرتمند و کمک میکند تا تغییرات صلح آمیز برای بهار عربی به ارمغان بیاید».
مککینن به این باور دارد که کنترل دولت بر اینترنت باید کمرنگ شود. او در رابطه با پرسش وال استریت جورنال که میزان کنترل دولت آمریکا بر موازین حاکم بر شبکه اینترنت را بسیار خفیف تلقی کرده و جایگزین کردن آن با هر مدل دیگری را خطری برای شبکه اینترنت دانسته است،اینگونه پاسخ می دهد:«نکته در این نیست که سیاست کدام دولت برای اعمال کنترل بر شبکه اینترنت مناسبتتر و یا بهتر است. نکته اصلی در این است که اصولا حکومتها نباید چنین حقی داشته باشند چون اکثر آنها نمایندگان واقعی و مشروع مردم و کاربران اینترنت در کشور مطبوع خود نیستند.»
او معتقد است که مدل پیشنهادی سازمان ملل متحد برای اداره شبکه اینترنت از نقطه نظر موازین حقوق بشر و آزادیهای سیاسی نقایص فراوانی دارد و دلیل آن این است که بسیاری از دولتهای استبدادی از جمله چین و ایران به دنبال تنظیم و اجرای قوانین و مقرراتی هستند که ابراز مخالفت را دشوارتر کرده و امکان ردیابی و کنترل شبکه اینترنت را برای حکومتها سادهتر کند.
ریکا در سال ۲۰۱۰ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه پرینستون مشغول به کار شد و در همان زمان نوشتن کتاب رضایت وبستان با موضوع آینده آزادی در عصر اینترنت را آغاز کرد، این کتاب در سال ۲۰۱۲ چاپ و منتشر شد. “رضایت وِبستان” توانست جایزه گلد اسمیت را در سال ۲۰۱۳ از مدرسه امور دولتی کندی در دانشگاه هاروارد دریافت کند.
“رضایت وِبستان”، عنوان کتابی است که او نوشته و جایزه گلد اسمیت را در سال ۲۰۱۳ از مدرسه امور دولتی کندی در دانشگاه هاروارد دریافت نموده است. ال.گوردون کروویتز(L.Gordon Crovitz) در نشریه وال استریت جورنال درباره این کتاب اینگونه می نویسد: رضایت وبستان، توصیف میکند که اینترنت نقش مهمی در توسعه بیرونی سازمانهای چند ملیتی با استفاده از شرکتهای فناوری، انجمنهای مهندسی و جوامع مدنی دارد. این کتاب بیان میکند که وب جهانی است همراه با ایدئولوژی ذاتی برای شفافیت و دسترسی بیشتر به اطلاعات.
نقد کُری داکتروم (Cory Doctorow) نیز بر روی این کتاب خواندنی است، او می گوید: «این کاملا ضروری است که تکنولوژی هم در خدمت آزادی و هم علیه آن باشد. ربکا گزارشی تخصصی و تحلیلی از سانسور اینترنت توسط رژیمهای اقتدارگرا از سراسر جهان، مانند چین، ایران و مصر ارائه میکند. مککینن جزئیاتی را در مورد روشهایی که دولتها، شرکتها و اشخاص دیگر از اینترنت، برای قدرتمند کردن افراد و کمک به بقای دیکتاتورها استفاده می کنند، بیان میکند. رضایت وبستان کتابی خواندنی در خصوص آزادیهای شخصی و سیاسی برای همه است.»